W tym samym czasie pożar strawił destylarnię Glenlivet, co spowodowało przerwę w dostawach tego trunku. Rosnący popyt skutkował zamawianiem wiekszych partii z destylarni Glenfiddich, która nie nadążała z produkcją i  w ten oto sposób – chcąc sprostać zapotrzebowniu rynkowemu – narodził się pomysł wybudowania kolejnej destylarni.
W latach 50-tych, 60-tych i 70-tych infrastruktura Balvenie ulegała rozbudowie. Aktualnie w destylarni pracuje jedenaście almebików (5 washs still i 6 spirit still). Uświadczymy w niej również stosy beczek, które poddawane są renowacji, rozskładaniu i składaniu czy wreszcie ponownemu wypalaniu. Cała polityka beczkowa znajduje się tam pod kontrolą pracowników. Destylarnia posiada także swój warsztat rzemieślniczy, którego zadaniem jest czuwanie nad wszystkimi miedzianymi elementami (m.in. kotłami destylacyjnymi).
Co ciekawe, do końca XX wieku destylarnia produkowała whisky bezdymną, jednak w 2001 roku jej właściciele zakupili specjalny piec do torfu i zaczęli eksperymentować z destylatem (tzw. new make’iem) dymnym. Więcej o samej destylarni, jej historii oraz najnowszym trunku sygnowanym logo „The Balvenie” dowiecie się z materiału video.